Redactie Geluidnieuws, 31 maart 2018

De overheid moet een eind maken aan de gedoogsituatie rond de geluidsoverlast van Schiphol. Het niet optreden door de Inspectie Leefomgeving en Transport (ILT) tegen de overschrijding van geluidslimieten rond de luchthaven duurt te lang en ondermijnt de rechtspositie van omwonenden. Dat stellen deskundigenop het gebied van toezicht en handhaving tegenover EenVandaag. Ook diverse Kamerfracties dringen aan op actie. Behalve de linkse oppositie wil ook coalitiepartner D66 dat minister Cora van Nieuwenhuizen van Infrastructuur en Waterstaat ingrijpt.

De geluidsgrenzen rond Schiphol worden al drie jaar op verschillende plekken overschreden, zonder dat de Inspectie Leefomgeving en Transport daar tegen optreedt.

Aanvankelijk betroffen die afspraken grenzen aan de hinder binnen de zogenaamde geluidscontouren (met gebruik van meetpunten), sinds enkele jaren wordt een ander stelsel gehanteerd. Vliegen volgens Afspraak heet dat stelsel en het bepaalt dat voor alles gebruik moet worden gemaakt van de 'preferente banen' (Polderbaan en Kaagbaan) waar de minste omwonenden door hinder worden getroffen. Vliegen volgens Afspraak ontbeert nog steeds een wettelijke basis en zolang dat het geval is blijft de inspectiedienst alleen maar 'anticiperend handhaven'. In concreto komt het er op neer dat de ILT wel erkent dat er zowel volgens de oude als volgens de nieuwe, nu geldende, afspraken inderdaad vaak geluidslimieten worden overschreden, maar sancties volgen er niet, schrijft De Volkskrant.

Volgens die afspraken zet Luchtverkeersleiding Nederland (LVNL) eerst de start- en landingsbanen in die voor de minste hinder zorgen voor de omgeving. Dit wordt ‘preferent baangebruik’ genoemd. Bij overschrijdingen van de geluidslimieten gaat de ILT na of deze verklaard kunnen worden door dit preferente baangebruik. Als Schiphol en LVNL kunnen aantonen dat dit inderdaad het geval is dan volgt er geen sanctie. Het beleid van anticiperend handhaven duurt al sinds 2015, na een eerdere experimenteerperiode van twee jaar.

Bronnen: De Volkskrant, EenVandaag