Natuurmonumenten, juni 2016

Echt stil, doodstil, is het nergens. Vooral niet midden in de stad. Door al het lawaai is daar weinig ruimte voor de zachte klanken van de natuur, zoals kabbelend water, zoemende bijen of ruisend riet. Maar wie zijn oren spitst, hoort toch veel moois. De natuur is dichterbij dan we denken.

Hoe dan ook brengt natuurgeluid, net als muziek dat kan, iets bij ons teweeg. Wat dat precies is, laat zich lastig omschrijven en is voor iedereen persoonlijk. Ook geluidsman en 'landschapsfonograaf' Olivier Nijs, die al ruim twintig jaar lang natuurgeluiden in hun puurste vorm registreert, kan het mysterie niet zo een-twee-drie ontrafelen. "Ken je dat geluid van de wind in een dennenbos? Dat klinkt alweer zo anders als wind in een loofbomenbos."

In de het tijdschrift Puur, uitgave van Natuurmonumenten gaat in op de vele natuurgeluiden die in de achtertuin of in de natuur zijn te horen. Want het is er zeker niet stil. In een woonwijk is vaak het stiller dan in de natuur. Voor de subtiele natuurluisteraar is er een luisterlijst voor kleine natuurgeluiden.

Hier vindt u een pdf van het artikel.