Redactie, december 2014

Antropogene geluidsoverlast kan een belangrijke vervuiler voor dieren die in stedelijke gebieden leven.

Stadsvogels kunnen hun zang aanpassen, zodat ze met andere vogels kunnen communiceren ondanks het verhoogde achtergrondgeluid. Deze veranderingen kunnen echter niet voorkomen dat het gezang gemaskeerd wordt door extreem luide geluiden waaraan sommige stedelijke vogelpopulaties worden blootgesteld.

In een artikel in Behavioral Ecology laten de Spaanse, Mexicaanse en Duitse auteurs zien dat de vogels in de buurt van een grote luchthaven vóór de dageraad gaan zingen, waardoor zij de overlap verminderen met perioden van intens vliegtuiglawaai.

Deze wijziging bleek sterker te zijn bij soorten die normaliter relatief laat gaan zingen, zoals de Europese kanarie en de putter. De kanarie begint een half uur eerder, de putter twintig minuten eerder te zingen in de buurt van een luchthaven. 

Least square means (−1 SE) for first-song timing of the 10 bird species at Madrid airport at the 3 different zones differing in noise levels. Species are ordered with respect to absolute timing in the control zone.

Hoewel dit kan wijzen op een causaal verband, konden de auteurs in eerste instantie niet concluderen of dit het effect van vliegtuiggeluid is, of dat het door andere variabelen wordt veroorzaakt, die eveneens correleren met het begin van de dageraad.

Om dit nader te kunnen onderzoeken, hebben de auteurs de studie bij meerdere luchthavens op verschillende breedtegraden in Spanje en Duitsland uitgevoerd. De resultaten laten zien dat inderdaad de overlap van zang met vliegtuiglawaai de belangrijkste factor is voor het vervroegen van het zingen van de vogels.

De resultaten illustreren hoe flexibel het gedrag van vogels is, zodat populaties kunnen blijven bestaan ​​in gebieden met een hoge geluidsbelasting . Echter, een dergelijke aanpassing lijdt waarschijnlijk tot hogere energetische kosten voor de vogels, en heeft daarmee waarschijnlijk invloed op het concurrentievermogen tussen verschillende soorten.

Bron: Behavioral Ecology