Good Practice Guide voor stille gebieden

EEA, mei 2014

Minstens 110 miljoen mensen worden negatief beïnvloed door het lawaai van alleen al Europa's drukste wegen. Mensen moeten deze vervuiling kunnen ontsnappen en moeten toegang hebben tot rustige plaatsen om te werken, te ontspannen en om gezond te leven. Dergelijke ' stille gebieden ' dienen te worden beschermd op grond van de EU-wetgeving, maar hoe werkt dit in de praktijk?

Een rustige omgeving is niet per se stil, maar een die niet blootstaat aan ongewenst of schadelijk geluid dat door menselijke activiteiten wordt veroorzaakt. Sommige soorten geluid, zoals het geluid van stromend water of vogelgezang worden meestal gezien als plezierig. Dit betekent dat het niet mogelijk is om een rustige omgeving te definiëren door enkel het meten van geluid in dB.

Een nieuwe EEA publicatie, 'Good practice guide on quiet areas', geeft richtlijnen en aanbevelingen voor overheden die behoefte hebben om stille gebieden te identificeren en te onderhouden. De publicatie is verschenen ter gelegenheid van de International Noise Awareness Day op 30 april 2014.

Voorbeeld: Ierland heeft de index for quietness ontwikkeld

Hans Bruyninckx, Directeur van de EEA zegt hierover: "Als we denken aan geluidsoverlast, denken we vaak aan luide muziek of een blaffende hond van de buren. Maar in de meeste gevallen worden de echte gezondheidsproblemen veroorzaakt door langdurige blootstelling aan lawaai van wegverkeer, spoorwegen, luchthavens en industrie. Stille gebieden zijn belangrijk omdat ze ontsnappingsmogelijkheden bieden tegen lawaai, en uiteindelijk de kwaliteit van leven verbeteren. "

Verschillende oplossingen voor verschillende locaties

Er zijn veel verschillende interpretaties van wat een rustige omgeving in de praktijk betekent, en hoe ze moeten worden beschermed. Dit is begrijpelijk - een passende regeling op een plek kan niet een andere locatie aan te passen. De Good practice guide geeft een overzicht van de maatregelen in heel Europa. Bijvoorbeeld :

• In Dublin, Ierland , wees de gemeenteraad acht stille gebieden in de stad aan teneinde deze te beschermen.
• In Oslo, Noorwegen, vroegen de autoriteiten aan sleutelfiguren potentiële gebieden aan te wijzen. In totaal zijn 14 gebieden in kaart gebracht, die ook gemakkelijk bereikbaar zijn voor de bewoners;
• Een iets andere aanpak werd genomen in Tallinn, Estland, waar veel verschillende criteria werden gebruikt om recreatiegebieden te identificeren met laag gemiddelde geluidsniveau.

Toepassing van de index for quietness op Ierland

Bron: EEA