Onderzoekers VS: Geluidsvervuiling heeft ecologische effecten

Redactie, 22 maart 2012

Volgens Amerikaanse onderzoekers heeft geluidsvervuiling ook effecten op de ecologie, en met name op planten. Dat geluid effect heeft op vogels is al langer bekend, maar over de effecten van geluid op ecologie was nog niets bekend.

De auteurs van een artikel in de Proceedings van de Royal Society B onderzochten de effecten van geluid op bestuiving, op de verspreiding van zaad en hoe zaailingen zich vestigen.

Geluid werd daarbij gescheiden van andere effecten waarmee mensen invloed hebben op het landschap.

Industrielawaai in Rattlesnake Canyon

Door middel van waarnemingen, inventarisatie van de vegetatie, verspreiding van stuifmeel en experimenten met dennenappels, hebben de auteurs gevonden dat geluidsvervuiling kan "weergalmen" binnen ecologische gemeenschappen, door de invloed van geluid op zogeheten "ecologische diensten". De onderzoekers, waaronder Clinton Francis van het National Evolutionary Synthesis Center in North Carolina, deed onderzoek naar de gevolgen van industrielawaai in Rattlesnake Canyon, New Mexico.

Het grote bosrijke gebied bevat veel aardgasbronnen. Deze bronnen maken wel geluid, maar beïnvloeden het gebied niet op een andere manier. Er zijn geen belangrijke wegen en er is geen kunstmatig licht in het gebied.

Kolibrie

Met name blijkt geluidsvervuiling indirect de bestuiving van door de auteurs geplaatste (kunst)bloemen door kolibries te versterken. Deze bloemen waren door de onderzoekers in lawaaiige en stille plaatsen neergezet. De kolibries brachten meer bezoeken aan lawaaiige plaatsen dan aan stille plaatsen. Met name een bepaalde soort, Archilochus alexandri, bleek 5x zo vaak voor te komen in lawaaiig gebied. Clinton Francis denkt dat de vogeltjes graag op lawaaiige plekken verblijven, omdat een roofvogelsoort, die graag de jongen eet van de kolibries, daar juist wegblijft.

Naaldbomen

Daarnaast werden de dieren die de zaden van Pinus edulis eten en verspreiden verstoord. Pinus edulis is een Amerikaanse dennensoort met ook voor mensen eetbare zaden.

De onderzoekers strooiden de dennenappels van P. edulis rond op lawaaiige en stille plekken. Muizen bleken vaker te komen eten in lawaaiige gebieden. Andere dieren kwamen er juist minder, met name de "western scrub jay" bleef geheel weg. Dit is een zangvogel met een mooie blauwe kop (Aphelocoma californica). Als muizen de zaden van de den eten worden deze geheel verteerd. Andere dieren verstoppen de zaden onder de grond, om ze later op te graven en op te eten. Sommige begraven dennenappels groeien dan echter uit tot volledige bomen. Het begraven bevordert dus de verspreiding van zaailingen. Als die begravende dieren wegblijven van lawaai, komen er dus minder zaailingen omdat muizen de zaden opeten.

Volgens de auteurs verklaart dit het verschijnsel dat P. edulis zaailingen minder voorkomen op lawaaiige plaatsen. Dit laatste effect zou op lange termijn dramatische gevolgen kunnen hebben op de structuur van het ecosysteem en op de diversiteit.

Natuurlijk vinden de onderzoekers dat hier nog meer onderzoek naar moet worden gedaan.