Drs. Alex Sheerazi, hoofd communicatie projectorganisatie Betuweroute, 18 mei 2004 (ingekort)
Op 24 april 2004 opende de Volkskrant met: ‘Brandweer vreest ramp bij Betuweroute’. Een dag later werd dit aangevuld in een reeks artikelen met koppen als: ‘Talloze klimopplantjes maken Betuwelijn onveilig’ en ‘Veiligheid goederenspoorlijn deugt alleen op papier’. En zo was er weer een nieuw relletje geboren rond de Betuweroute, het megaproject dat maar geen goed kan doen. Er viel te lezen dat ‘behalve een slechte planning en controle op het geld, het nu ook niet goed gesteld is met de veiligheid van dit goederenspoor’. Want dat bleek wel uit een ‘geheim rapport’ waar de Volkskrant ‘de hand op wist te leggen’. De feiten liggen echter anders. Het NIBRA-rapport is niet geheim maar opgesteld in opdracht van de Stuurgroep Publieke Veiligheid Betuweroute (met daarin vertegenwoordigd de Projectorganisatie Betuweroute van ProRail, de betrokken brandweerregio’s en de ministeries van V&W en BZK). Het rapport is niets anders dan een werkdocument met daarin een inventarisatie om resterende veiligheidspunten weg te werken. Een studie, zoals die bij tientallen gedaan worden, naar allerlei facetten van de bouw van de Betuweroute.
Veiligheid van de Betuweroute is van meet af aan een belangrijk aandachtspunt geweest bij het ontwerp en de aanleg. ProRail is ervan overtuigd dat de Betuweroute een veilige spoorlijn wordt en bij het in bedrijf stellen van de Betuweroute de veiligheid van het totale landelijke spoorwegnet fors toeneemt. ProRail had graag gebruik gemaakt van wederhoor door de Volkskrant, zei het niet dat die kans niet is geboden. We schenen niet bereikbaar geweest te zijn en het belang van de primeur was dermate dat er na één keer bellen geen tijd resteerde.
De rapportage geeft aan dat de Betuweroute op 222 plaatsen niet voldoet aan de normen van het NIBRA. Dat klinkt nogal verontrustend, zeker wanneer de krant erbij zet dat de brandweer ‘een ramp vreest’. Maar waar gaat het nu eigenlijk precies over? De 222 punten hebben betrekking op zeven onderwerpen. De belangrijkste daarvan zijn de onderlinge afstand van de toegangsdeuren in de geluidsschermen en de overbruggingen van de spoorsloten (samen goed voor in totaal 136 punten). Aanvankelijk was de afstand tussen de deuren voorzien op 250 meter. Hoewel op dit moment als standaard afstand 200 meter geldt, is op advies van het NIBRA besloten om deze afstand te verkleinen tot 100 meter. Zo wordt het nu uitgevoerd. Voor de beeldvorming is het niet onbelangrijk te vermelden dat slechts 7 % van de geluidsschermen een hoogte heeft van 4 meter, veruit het grootste deel (64%) is niet hoger dan anderhalve meter. In totaal wordt ongeveer 30% van de Betuweroute voorzien van geluidsschermen. De gesuggereerde barrière van geluidsschermen doet zich dus slechts op een relatief klein aantal plaatsen voor en is met behulp van de deuren prima te nemen.
Bron: www.betuweroute.nl