door de redactie, 23 september 2001
Ouders die voorlezen aan hun kinderen kunnen beter de radio of televisie uitzetten. Baby's en jonge kinderen maken nog geen onderscheid in de kakofonie van geluiden die op hen afkomt. Volwassenen zijn wel in staat het geluid eruit te pikken dat ze willen horen.
In het meinummer van The journal of the Acoustical Society of America verklaren Amerikaanse onderzoekers van de universiteit van Washington het hoorgedrag van kinderen uit het leefgebied van onze verre voorouders. Op de savanne van Afrika is het van groot belang alle geluiden te horen om mogelijk gevaar op te merken. In de moderne samenleving is dit voordeel een nadeel geworden. Door al het achtergrondgeluid is het voor volwassenen moeilijker om tot baby's door te dringen.
Kinderen hebben een hogere geluidsdrempel voor zuivere tonen dan volwassenen. Dit betekent dat kinderen een betere signaal/ruis verhouding nodig hebben dan volwassen om de informatie uit bijvoorbeeld een gesprek te kunnen begrijpen. Volgens de onderzoekers leren kinderen in hun jonge jaren hun gehoorgedrag te veranderen. Als ze tien jaar zijn, horen ze ongeveer hetzelfde als volwassenen. Volwassen mensen hebben dus in de loop der tijd geleerd om tonaal geluid uit het achtergrondgeluid te filteren.
Door middel van experimenten zijn de gehoordrempels van babys (gemiddelde leeftijd 33 weken) vastgesteld. Uit onderstaande figuur blijkt dat de gehoordrempel voor tonaal geluid bij kinderen flink hoger is dan bij volwassen.

figuur 1. Gehoordrempel voor een toon van 1000 Hz en voor breedbandig geluid,
gemaskeerd door breedbandig geluid.
Kinderen hebben kennelijk nog niet geleerd om het juiste geluid uit al het achtergrondlawaai te selecteren.
Bron: Infants’ sensitivity to broadband noise, Lynne A. Werner and Kumiko Boike, J. Acoust. Soc. Am. 109 (5), Pt. 1, May 2001, met dank aan Jan van Willigenburg.